ملیت :  ایرانی   -  قرن : 14 منبع : اثرآفرینان (جلد اول-ششم)
(1350 -1282 ق)، عالم و نویسنده. معروف به ابن الشیخ. در كربلا متولد شد. بعد از پایان رساندن تحصیلات مقدماتى نزد پدر از محضر درس حاج میرزا حبیب‏اللَّه رشتى كسب فیض كرد، پس از مرگ او به خواهش مریدان پدر، به مدت چهارده سال در هندوستان اقامت كرد و بعد از بازگشت به ایران، با مشروطه‏خواهان همكارى كرد. بعد از به توپ بستن مجلس به نجف رفت و روحانیون آنجا از جمله آخوند ملامحمد كاظم خراسانى و شیخ عبداللَّه مازندرانى را به هواخواهى از مشروطیت تشویق كرد. هنگام فتح تهران به ایران بازگشت و از طرف دولت ملى مدت دو سال به عنوان رییس دیوان كشور منصوب شد. مدتى هم نیابت تولیت مدرسه‏ى سپهسالار را بر عهده گرفت. وى بر اثر سكته‏ى قلبى در قم درگذشت و در گورستان قم به خاك سپرده شد. از آثار وى: سفرنامه‏اى خطى»؛ «دستور العمل اصول محاكمات حقوقى»؛ «رساله‏ى تمیزیه، دستور العمل دیوان تمیز».
فعالیت ها : : مشاهیر / نویسندگی مشاهیر / عالمان و دانشمندان